Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Χαλάσματα και τριαντάφυλλα...
χρώματα στα ερείπια κάποιας Ζωής...
γκρεμισμένα όνειρα,
γκρεμισμένη στέγη.
δάκρυ, που πότισε τους τοίχους...
σιωπή...εγκατάλειψη...
και εσύ θρασύτατα ανθίζεις λεμονιά
και φορτώνεσαι καρπούς...
που κανένας δεν θα απολαύσει.
και εγώ φορτώνομαι πίκρα
και αναμνήσεις ξένες,
που σφυροκοπούν τα μελίγγια μου
χωρίς να τις έχω ζήσει...
χωρίς να τις αγγίξω...
κάποια άγρια βραδιά...

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Επιτέλους βρέχει...
μεγαλώνει η μοναξιά μου....
έχω γίνει όλη μια ευαισθησία
λεπτή...κι από φύλλο χαρτιού.
φρέσκο ερείπιο στην εγωιστική σου διάθεση.
κοσμική εικόνα,
στην περιφρόνηση του θανάτου!

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Τραβάς τις κουρτίνες στο παράθυρο,
διώχνεις το φως...
τραβάς τα σκεπάσματα στο κρεββάτι,
κουκουλώνεις τη Ζωή...
τραβάς τη γραμμή στο όνειρο,
διαγράφεις την Ελπίδα...
τραβάς τη σκιά σου στην άκρη,
κρύβεις το πόνο μέσα σου...
τραβιέσαι απότομα στον έρωτα,
σκορπίζεις στο τίποτα το αύριο...

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Η αγάπη, ξεχασμένη στο πικάπ της...
χαραγματιές απ΄ τη βελόνα,
ανίσχυρος ο ήχος...
φυσάει ο χρόνος τη στιγμή
και η πίκρα γρατζουνάει...

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Δίνω υπόσταση σε χρόνο παλιό...
σαπίζουν τα κομμάτια μου...
σημαδεύω ώρες σε ρολόγια σταματημένα,
ημερομηνίες σε ημερολόγια περασμένων χρόνων,
σελίδες σε βιβλία φυγής,
τραβάω γραμμές σε ποιήματα ανάγκης,
σημαδεύω τη Ζωή μου
και απλά...πυροβολώ!

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Ουρλιάζει η ζωή μου,
κλεισμένη στο μπαλαούρο του έρωτα σου...
προσήνεμο στο πόνο κάθε σκέψη...
χάνομαι μέσα στο μαύρο...
αχρηστεύομαι...
σε γόρδιους κόμπους όλη η αγάπη!

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Ένας τρομαγμένος άγγελος μου ψιθύρισε...
λόγια μπερδεμένα μ΄ αναφιλητά...
μου είπε να φυλάξω το παραμύθι μου
μέσα στο χάρτινο κουτί που είχα 
φτιάξει σαν παιδί...
΄΄εχει χαλάσει πια΄΄...του είπα...
΄΄και το παραμύθι σου
χαλασμένο ειναι΄΄...αποκρίθηκε...

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Ξεσπιτωμένη αγκαλιά
κι ο χρόνος μια λεπίδα
χειροκροτεί η ομορφιά
σε δρόμο που δεν πήρα
ο δισταγμός σου μια σιωπή
με δόντια χαλασμένα
και η αγάπη μια κραυγή
ξεφεύγει από μένα
στων τραγουδιών σου τις στροφές
λικνίζω τη χαρά μου
φέρνει ο βοριάς καταστροφές
ριζώνονται βαθιά μου
πόρτες κλειστές μνήμες κενές
βροχή γεμάτη λάσπη
σφραγίζονται οι προσευχές
Θεός πια δεν υπάρχει
κωπηλατώ δίχως κουπιά
με χέρια πονεμένα
γραμμα που δεν θα λάβεις πια
θα σου μιλά για μένα
τέσσερις τοίχοι στη σειρά
μα ούτε που σε νοιάζει
η τρέλα έγινε θηλιά
παίρνει και σκοτεινιάζει....

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Η σκέψη σου απόψε,
πείραξε τους ανέμους.
συμμετοχή στο δράμα,
ανέφικτου αγγίγματος.
παντού σιωπή...
και εκείνος ο ώμος σου...
γέρνει από το βάρος 
ενός ταξιδιού,
που δεν ξεκινάς να κάνεις....

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Με καρτερούσες, σ΄ αυτό το άγονο χωράφι,
σπορά χαμένη, απ΄ του χρόνου τον καιρό...
με καρτερούσες, και έγινε η γης χρυσάφι,
μα...που να το μοιραστώ?

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Βαρέθηκα τα καθαρά σεντόνια,
την μυρωδιά της απουσίας στο κρεβάτι μου.
δεν παραιτείται το σώμα, έχει ψυχή.
σχίζονται οι ώμοι μου σιγά σιγά...
βγάζουν φτερά... για να πετάξω
προς τον έρωτα...

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Έχεις κρυμμένα στο στήθος σου, τα τύμπανα.
γέρνω το κεφάλι και τ΄ ακούω...
μυστικό μου που δεν φανερώνεσαι...
βουβή ιαχή μου...
και ο πόλεμος συνεχίζεται...

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Άγριο ένστικτο μέσα μου!
σε θέλω όταν δεν έρχεσαι...
και σε μισώ μες τη μακρόσυρτη σιωπή του φθινόπωρου...
δυο ξένες υποχρεώσεις, σε ένα σημειωματάριο του πόνου.
δυο ανάγκες, βρεγμένα πουκάμισα σε στερημένα κορμιά.
και εκείνα τα δάχτυλα, να γράφουν ιστορίες,
στην γυρισμένη σου πλάτη...
άγριο ένστικτο μέσα μου!
θα παντρευτούμε, κάτω από ένα κυπαρίσσι,
γράφοντας με αίμα που δεν φοβήθηκε,
την μόνη μας αλήθεια...

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Δεν σου τραγούδησα να μ΄ αγαπήσεις,
δεν χαμογέλασα, δεν ψιθύρισα όμορφα λόγια
που ξελογιάζουν...
δεν χάιδεψα τα μαλλιά σου,
δεν σου έδωσα υποσχέσεις για το αύριο...
κεραυνό είχα στο βλέμμα μου,
που τον κράτησες!

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Μόνο τα πέλματα σου θέλω να φιλώ...
αυτά, που σε φέρνουνε σε μένα,
με μια πεποίθηση τρελή...
αυτά με οδηγούν στη ζωή,στην αγάπη
στο κρεβάτι του έρωτα...
κι όταν τις νύχτες μπλέκονται με τα δικά μου,
η αντάρτισσα καρδιά μου κουρνιάζει
στην μοίρα σου...

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Σε συναντώ...
 μέσα από εικόνες του νωχελικού μου μυαλού
και χρώμα δίνω φωτεινό,
τόσο πολύ...
 που δεν μπορώ να το αντέξω...

Σάββατο, 4 Οκτωβρίου 2014

Τα παιδιά παίζουνε ΄΄κρεμάλα΄΄
ανάμεσα σε γέλια και φωνές...
και εσύ παλεύεις να κάνεις σωστή θηλιά,
για να αντέξει το βάρος της ευθύνης σου
που ζεις...

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Επιστροφή και μεταμέλεια...
και ο πόνος?
από επισκέπτης, έγινε μόνιμος κάτοικος.
τόσα βράδια με συντρόφευσε,
πως θα του πω να φύγει?

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Μη με κοιτάς φθινόπωρο...
προσπαθώ με όση καρδιά μου απομένει
τη μνήμη να κρατήσω.
σπαθί το πάθος της Ζωής,
μα... σκουριασμένες οι αρθρώσεις, πως να το υψώσουν?
και είναι εκείνη η στιγμή που όλο φωνάζει...
και είναι εκείνη η φωνή που όλο ζητάει...
πνίγηκα στη συνοικία της απόρριψης,
λάθεψα στο καφενείο της συγνώμης.
μη με κοιτάς φθινόπωρο...
φύλλα κι εγώ σκορπάω...

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Ένας ναός με άδεια τέμπλα...
ωραίο όνομα που δεν ακούγεται...
μηδενισμένο λευκό,
ξάνοιγμα σε πέλαγο,
άφωνο στόμα,
αμάρτημα που φανερώθηκε...
δάχτυλα αταξίδευτα,
απόσωσμα ανάσας
κι ένας οργασμός...που λοξοδρόμησε!

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Φέτος άργησαν τα πουλιά...
ούτε καν βιαστικά δεν πέρασαν...
και κάθε μέρα, το καρτέρι αγριεύει...
και η πάλη με τον εαυτό μου γιγαντώνεται...
εγκλωβισμένη ενέργεια που θα εκτοξευτεί
στο πρώτο ΄΄μπαμ΄΄.
ούτε και σήμερα φάνηκαν...

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Σε προσμένω σαν το άδικο,
που φωνάζει απελπισμένα!
τροφή στη θάλασσα,
που μόνο ψαροπούλι αναζητά.
κι όλο αργείς...κι όλο καρτερώ...
κι όλο αργείς...κι όλο πεθαίνω...

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ταιριάζω την ανάσα μου,
 με την ανάσα του φθινοπώρου.
ρέμπελο θρόισμα, που με παρασέρνεις?
λυπήσου με...δεν έχω όρια!!!

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Μοναξιά συνδεδεμένη με το διαδίκτυο...
γυμνή από χώμα και νερό,
αιώνια!
παίζει θέατρο ξεδιάντροπα
και γλείφει τσακισμένα χαρτονομίσματα,
εξωραΐζοντας ρυτίδες.
και ο καιρός, άσπλαχνος, κρυφογελάει...
και ο Θεός, αόρατος, παραφυλάει...
να μετρήσει το ατόπημα,
 να χαλάσει το σχέδιο...

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Ρούφηξες αλμύρα και έφυγες.
σπουδή μοναξιάς αφήνοντας πίσω σου.
και η θάλασσα αντάριασε, ώσπου να ξανάρθεις!

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Καλώς ήρθες στην ενδοχώρα μου!
κρασί, ψωμί, κι αγάπη σου προσφέρω.
κι άσε τα ευλογημένα βλαστάρια
των συγκρούσεων, να αναπτύσσονται...

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Ιδρώτας ασυγκράτητος,
χέρια κομμένα για το χάδι...
ταξιδεύει η θάλασσα μες την μοναξιά μου.
και εσύ, στις βιομηχανίες πορνείας
επιβεβαιώνεσαι...

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Στύψε το σύννεφο να τρέξει δάκρυ,
μην μου θολώνεις το σκοτάδι μου,
δεν είναι απόλυτο ακόμα.
είναι η στιγμή, που αγέρωχη
κατεβαίνει τα σκαλοπάτια,
είναι η φορά, που πήγες να πεις κάτι,
μα ούτε το ψιθύρισες...

Τετάρτη, 13 Αυγούστου 2014

Προσκυνώ την αδιαντροπιά της ζωής μου
ανασαίνοντας,ξεγελώντας...
καλοκαίρι που δεν ακούμπησε πάνω μου,
γέλιο που δεν ακούστηκε...
ένα μπαλκόνι κρεμασμένο σε στιγμές,
κι ένα φεγγάρι κρυμμένο απ΄ το σκληρό πανί μιας τέντας.
βγάζω άγχη, βγάζω θυμό...
και εσύ, στον κόσμο σου!!!!!!!!!!!!!!!!!

Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Χρεοκόπησα στον ερωτά σου...
θερισμένο στάχυ, που γέρνει στο υγρό χώμα
δίχως ανάσα.
έριξα στα πόδια σου όλα τ΄ άστρα ένα βράδυ
και εσύ ένα ένα τα πέταξες στη θάλασσα...
τώρα, περιμένεις έξω από τη πόρτα μου,
βαλσαμωτής, στο πρώτο σου το απόκτημα...

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

Εισβάλει η φλόγα  στο ποτήρι
 που συντροφεύει τη βραδιά,
η μνήμη σου ένα χαρακίρι
που διώχνει κάθε λησμονιά.
κλαις για τα όνειρα που σβήσαν,
για τα φιλιά που δεν δοθήκαν,
που οι επιθυμίες ξεστρατίσαν,
 και οι χαρές που δεν μας βρήκαν.
 και εγώ σου λέω ΄΄στην υγειά σου΄΄
τα αύριό μου, όλα δικά σου!!!!!!

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Αποτυπώματα, σημάδια,
βρεγμένα χάδια αλατιού,
στην υγρασία όλα τα βράδια,
λάθος τα σήματα κορμιού...
κλειδώθηκε στα χείλη μου
λέξη χιλιοακουσμένη,
μετρήθηκαν τα ρίγη μου
βγήκα και χρεωμένη...
φλάουτο παίζω στη νυχτιά
στο δάσος μοναχή,
και εσύ ρωτάς τον ουρανό
πότε θα ρθει βροχή...

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Που πάτε?
στην κόρη μου!
η κοφτή απάντηση της δεν αφήνει περιθώρια
για άλλες ερωτήσεις...
με τη τσάντα σφιγμένη στο στήθος
και τη λαχτάρα στη ματιά,
χρόνια τώρα κάθε μέρα, 7 το πρωί
περιμένει το πρώτο τραίνο της ημέρας,
για να ταξιδέψει.
τι κι αν άλλαξε ο κόσμος?
τι κι αν πέρασαν τα χρόνια?
τι κι αν γέρασε η καρδιά?
αυτή εκεί κάθε πρωί,
πιστή στο ραντεβού της με το τίποτα,
καρτερεί ένα τραίνο που χάσκει σκουριασμένο,
έξω από τις κατεστραμμένες ράγες
σ΄ ένα ερειπωμένο σταθμό,
που ούτε η μνήμη δεν θυμάται πότε τερμάτισε,
για να πάει ταξίδι στην κόρη της...
που και εκείνης ξεθώριασε, η γελαστή φωτογραφία της,
στο μαρμάρινο μνήμα...

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Δεν με ξέρει η νύχτα σου.
σκέψη που δεν γονατίζει στην επιθυμία είμαι,
κόκκινα χείλια που δεν φίλησες φεύγοντας,
μια μυρωδιά θάλασσας που αγκομαχάει,
αλμύρα που θα εξορίσω απ΄ τα εδέσματα μου,
για καιρό...
και τ΄ απογεύματα...ένας καφές σε λίγα τετραγωνικά
στριμωγμένος. με μόνη εικόνα,
αυτές τις ατέλειωτες πτήσεις περιστεριών...

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

Δεν με ξεγελάς με το υποκοριστικό σου!
ένα όνομα που χαλιέται για ένα επιφώνημα.
φοβάμαι τους ανθρώπους που κρύβονται
πίσω από σωρηδόν λάθη,και ακούνε στα λίγα γράμματα
τον εαυτό τους...
δεν έχουν ύφος ,δεν ηχεί ο ήχος, δεν υπάρχει χτύπος.
μισακή κατάληξη -κατάληξη ζωής.
πως θα αναστέναξω σε αυτήν?
 

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Βιώματα παλιά, με πνίγουν.
φοβάται η ζωή να ζήσει και αλυχτά,
κάθε που γέρνει ο ήλιος.
η λατρεία της επανάληψης έχει χαθεί.
κόπασε το φτερούγισμα του μυαλού.
ειρηνικά μάχομαι,
θερισμένο στάχυ, δίχως παλμό...
σ΄ ένα ισόβιο παραλογισμό καταλύτη.

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Λιώνει η ηδονή, μέσα στο στόμα μου.
αχ! και πως με ταξιδεύει η γλώσσα σου,
κάθε φορά που εισβάλει απαιτητική
στον υγρό μου ουρανίσκο...
θάνατος που μ΄ αγκαλιάζει κι εγώ αφήνομαι...
πόντο πόντο μετρώ τη σάρκα σου.
τρωκτικό κατάντησα μ΄ επιθυμίες.
και εσύ ακούραστος,
σπαταλιέσαι μέσα μου...

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Φτεροκόπημα που πληγώνει...
μόχθος, σε λερωμένα σεντόνια δίχως ζωή.
κύμα το κύμα αποτραβιούνται οι εραστές...
γιατί τάχα?
σε καλοδέχομαι που φεύγεις!

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Τρέμεις μέσα στο καλοκαίρι,
φυλλοκάρδι πονεμένο...
έτσι που γέρνεις πάνω μου, μέσα μου...
έτσι που με αγγίζεις, δίχως να με κρατάς.
νέος Θεός, με αρχαία λόγια...


Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Τι ήρθες να μου πεις,που δεν το ξέρω?
η άμμος ξαναστρώνεται
κι ας βούλιαξε το πέλμα.
οι ημερομηνίες όμως, δεν μας βγαίνουνε...
τελειώνει ο χρόνος...

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Δηλητηριασμένη σιωπή,
μου τρυπάει το τύμπανο...
κλείνουν τα βλέφαρα στο φως,
ανοίγουν στο σκοτάδι..
και η νύχτα, ποιο μαύρη από ποτέ,
κατευθύνει πάνω μου οργή...
θα φύγω για λίγο...
κι όταν γυρίσω, θα σου δωρίσω ένα βότσαλο,
το ποιο τέλειο ον σ΄ αυτό το πλανήτη...

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Στην ευδαιμονία των ονείρων, κρύβεσαι,
στέρφα γυναίκα των λυγμών,
με περιδέραια στο λαιμό
τους ανδρικούς πόθους...
νυχτοξημερώνεσαι, 
μετρώντας πτυχές σάρκας...
γελάς πάνω στη γη,
μα, πόσο μέσα είσαι...

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Που χάθηκε η ερωμένη?
ψεύτικους θησαυρούς φύλαξα,
ανώφελα...
τώρα κοιτάζω το χέρι που μου δίνεις
και αναρωτιέμαι...
ξέφτισε το βελούδο
που με έντυνες?

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Δεν με καλείς όπως παλιά,
δεν σε αναγνωρίζω.
έχεις κλέψει τη μορφή του
και μου παίζεις άσχημο παιχνίδι.
πικραίνομαι...
αδιέξοδο που με φυλακίζει.
΄΄μείνε -φύγε΄΄
είναι εκείνο το τραγούδι
που σφυρίζει τάχα αδιάφορα...
είναι εκείνη η πληγή
που δεν λέει να κλείσει...
έκανα το τεστ...
άντεξα τη δοκιμασία...
τώρα τι γίνεται?
είμαι σίγουρη πως δεν 
θα σιγουρευτώ ποτέ!!!

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Και εσύ εκεί...
μα και αλλού...
και εσύ παρών,στην απουσία.
λίγο χαμόγελο,λίγη συγκίνηση,
λίγα φωνήεντα,
όλα λίγα...

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Πεντηκοστή...

Πόσο λατρεύω το γύφτο
όταν πηγαινοέρχεται σε εκείνο
τον ανυπόφορο ρυθμό,
του αγαπημένου νταουλιού...
ανεβασμένος σε καρέκλα της υπομονής
και ο ίδρωτας του να ποτίζει
το λευκό πουκάμισο,
τα χέρια, τα μαλλιά...
και γύρω του, να στροβιλίζεται ο έρωτας,
παλιός και νέος,
παραδομένος σ΄ ένα χορό λύτρωσης και σταύρωσης...
πόσο λατρεύω να μισώ το γύφτο
που με παρασέρνει
και με κάνει να δακρύζω,
βλέποντάς τον με άλλο βλέμμα...

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Ξημερώματα μοναστηριού...

Και οι εικόνες θολές,
από ανύπαρκτους καπνούς,
ντουμάνια ενθουσιασμού
και διονυσιακής ηδονής!
και οι εικόνες πεντακάθαρες,
ανάμεσα σε αναθυμιάσεις
από βαρύτατους αναστεναγμούς,
και πνιγμένες στα σύννεφα
από της φτώχειας τα δολάρια...

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Μου μυρίζει ζωή...
φρέσκο αίμα που με καλεί.
αδηφάγο σαρκοβόρο,
που βρήκε το θήραμά του!
δεν έχει πίσω,μόνο μπροστά...ως που?
αμείλικτοι οι αριθμοί με στοιχειώνουν
φοβάμαι...
σαν μάνα που δεν έγινα, αισθάνομαι το δέρμα
την αφή,τη ζεστασιά.
πονάω...τι να σου πω
το μπαϊράκι σου ετοιμοπόλεμο ,Χριστέ μου...
βουλιάζω στο ψέμα
και εσύ όλο ρωτάς...


Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Ανάμεσα στη βαθιά χαρακιά των ποταμών,
σε μια ζούγκλα κεκλεισμένων θυρών,
επιστάτης της σάρκας εκφυλισμένος ο έρωτας,
φωνάζει τ΄ όνομά σου.
αγγίζω τη καμένη γη...
το δάκρυ της υπόσχεσης στεγνώνω.
σκληρή μου ύπαρξη, συνεχίζεις το ταξίδι
της σπαρακτικής νοσταλγίας.
η ανάγκη μου, κινούμενη άμμος... που είσαι?
προσάραξε στα αφανή μου συναισθήματα,
μέρα που είναι...

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Χάνομαι μέσα στο πηγαινέλα σου...
μοσχολίβανο το όχι σου
που με θυμιατίζεις το πρωί...
και σαν ακουστεί ο γκιώνης,
ετοιμάζω το ανθογυάλι 
για να δεχτεί τον κρίνο σου!

Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Καμώνομαι μέρα νύχτα μπροστά στον καθρέφτη, την ωραία.
τέτοιο σκέρτσο και νάζι θα μου το ζητούσες,
σαν πλαγιάζαμε μια νύχτα.
που υπήρξε το κορμί μου, πριν το χάδι σου?
που υπήρξε η ψυχή μου, πριν την αγάπη σου?
που θα υπάρξει η συγνώμη σου, για το σφάλμα μου...

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Ήλιος χαμένος...
λέξεις καμωμένες από στάχτη.
δαντελένια άστρωτα σεντόνια,
χάσκουν σ΄ ένα μισογκρεμισμένο συρτάρι.
ο πόνος κυπαρίσσι, που φύτρωσε σε λάθος μέρος.
αχ τα μάτια μου, άλλο δεν ξέρουν
από το να θωρούν ατέλειωτες συννεφιές...

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Πάνω στους χρόνους μιας μεγάλης ζέστης
μέσα στην παντοδυναμία του στερεώματος
μ΄ ένα ποδήλατο κι ένα τραγούδι
σου αναγγέλλω, την άφιξη του ονείρου μας...

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Σταγόνες κυλούν...
δημιουργεί η σκέψη.
τυλίγονται όλα τόσο όμορφα,
στους μυστικούς σου φόβους.
ο εμπαιγμός της αγάπης, πέταξε...

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Πριν πολύ καιρό ήταν αλλιώς!
μάτια στεγνά, δίχως αύριο, με κοιτούσαν.
τώρα, ξανάρχεται η αληθινή ζωή.
πως ονομάζεσαι? έρωτας!
που κατοικείς? μέσα σου!
μασκαρεμένος ο θάνατος,
παίζει αλλού το παιχνίδι του τώρα...

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Ευτυχώς που δεν υπάρχει το βλέμμα που ικετεύει,
αυτό που σβήνει το αμάρτημα...
χάνω πάλι και πάλι και πάλι...
πνίγονται όλα στον ωκεανό του σώματός μου...
που κατοικεί εκείνος ο Θεός που μου χαμογέλαγε?
μ΄ αφήνει η ζωή, μ αφήνεις και εσύ...
κι όλα αλλάζουν χρώμα
κι όλα πονάνε...

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Εντατική επιθυμία μου,
πρωτογενή προσδοκία...
κι αυτός ο Μάης...
όλο και εναποθέτει
το κόκκινο λουλούδι του...

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Και όχι που δεν..μα,να...
εξορία...
στραμμένες κάνες με κοιτούν εχθρικά
άψυχες,σαν τα μάτια σου.
χωμένη σ΄ ένα μπουντρούμι,
αρνούμαι να υπάρξω
με την απάτη της αντοχής.
πάρτε μου την ιθαγένεια
να μπορώ να έχω το άλλοθι...

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Άγρια μεσάνυχτα 
έπεσε το ταβάνι
στα μάτια μου ο ουρανός
άδειος σαν τη καρδιά.
οι ποιητές πεθαίνουνε
μου είπες ένα γιόμα
μόνο σαν αντικρίζουμε
κάποια  αστροφεγγιά.
ήρθε ο πατέρας κίνησε
να πάει στη ταβέρνα
ίσως μου χαμογέλασε
αν είδα και καλά.
ο ύπνος μου ταράχτηκε
μάτι δεν ξανακλείνω
θα συντροφεύσω τις σκιές
που ήρθανε στα κρυφά.
σφύρισες μες τον ύπνο σου
και άκουσα ένα τραίνο
ξυστά δες ότι πέρασε
στη πόρτα μου μπροστά.
το περιστέρι κουρνιάσε
άδικα περιμένω
ούτε απόψε θα φανείς
στερεύει η χαρά...

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Στο τρομαγμένο σου χαμόγελο αφέθηκα
μικρή ζωή, που όλο γλιστράς απ΄ τα χέρια  μου.
μνήμη και λήθη συγκρούονται κι απόψε...
έλα πάλι, ισόβιε εξόριστε!
άφησες έρμαιη τη συνείδηση
στο χάσιμο των καιρών.
σαν μεθυσμένος επαίτης, κατάντησε ο έρωτάς μου...

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Τα βροχερά μου δάχτυλα,
στο σώμα σου αρμενίζουν,
δες τα αποτυπώματα,
ίδιες κραυγές πουλιών.
βαθύτερα δεν γίνεται,
τα νύχια να χωθούνε,
σπαράζει η επιδερμίδα σου
με ήχους νταουλιών.

Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

Μέσα στην απουσία σου,
όμοια με μνήμη η μορφή σου.
μικραίνει η νύχτα, δεν πονά...
και δεν επιθυμώ πια να πεθάνω.
πίνω μαζί σου,
 το κρασί της καρτερικότητας.
βάζω ξανά τα τραγούδια στη φωνή μου
και σε περιμένω, να σου διηγηθώ
αναμνήσεις από το μέλλον μας!!!

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Χτυπάς το κρύσταλλο,δεν σπάει
χτυπάς το ατσάλι,δεν λυγίζει
χτυπάς τσιμέντο,δεν χαράζει
ακουμπάς εμένα και διαλύομαι,
γίνομαι σκόνη...

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Είσαι απόλυτα δίπλα μου.
εσωτερικός λυγμός μου,
στην πολυκύμαντη ευαισθησία  μου.
ήρωας, στο μεγάλο έρωτα μου!

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Ουρλιάζει μια πεταλούδα στο αυτί μου,
και ένα ρολόι χτυπάει ρυθμικά.
μα δεν είναι η μουσική σου αυτή, που μου λείπει...
πατώ πάνω σε νεκρούς στίχους,
που δεν διαβάζονται πια.
τι να με κάνω?
ανυπόφορη έχω γίνει, σαν τη ζωή μου...
και εσύ, δεν το νιώθεις και συνεχίζεις να μου κάνεις
την ηδονή μου, οδύνη!!!

Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

Η σκανταλιάρα σκέψη μου,
πάλι σ΄ αλάνες τρέχει.
τρίβεται στα περάσματα,
πέφτει μες τα χαλίκια,
ματώνει χέρια που ακουμπούν,
γόνατα που κρατάνε.
βρομίζει ρούχα και μαλλιά,
με ιδρώτα τα ξεπλένει.
παρθένα που βατεύεται
στου έρωτα το γέλιο...

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Πόσες...

Πόσες αγάπες να θρηνήσω,
πόσα στεφάνια να μετρήσω,
πόσους καημούς...
πόσες ευχές για το ταξίδι,
πόσες φωτιές για το καντήλι,
πόσους λυγμούς...
πόσα κεριά για τη συγνώμη,
στα δάχτυλα, ένας ακόμη,
πόσες πληγές...
πόσα φιλιά που δεν δοθήκαν,
πόσα γιατί, που μου κρυφτήκαν
στις προσευχές... 
πόσες ακόμη μαχαιριές?

Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Τα όνειρά σου, μια μπουγάδα
που απλώνεται μεγαλοπρεπώς,
στα σύρματα της γκρίζας πολυκατοικίας, στο πρώτο
ξεστράτισμα του ήλιου.
χειμωνιάτικη λιακάδα, με τα ασπρόρουχα
να εντυπωσιάζουν, βαλμένα στη σειρά...
απλώνοντας τα καταλαβαίνεις, αν είναι πολλά
η αν είναι λίγα, αυτά που έχεις...
μια μπουγάδα, που αγωνιούσες ν΄ απλώσεις,
μια μπουγάδα, που σε έκανε να σηκώσεις τα μάτια 
στον ουρανό και να ευχηθείς να μην βρέξει...
μια μπουγάδα, που ίσως ήταν, το μοναδικό σου
κατόρθωμα, μετά από πολύ καιρό...

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Τάδε...

Κλειδώνω τ΄ αμαρτήματα,
στης σκέψης το αμπάρι,
ολόγυμνη σου δίνομαι,
πριν ο καιρός σαλπάρει.

τα ζώντα στον πυθμένα σου,
βαριά, άγκυρα έχουν,
στο γέμισμα του φεγγαριού,
λύκοι ,οι πόνοι τρέχουν.

απόμακρη είναι η ακτή,
συγκερασμένη αγάπη,
υγρό το μπράτσο δώσε μου,
να κρατηθώ από κάτι.

δεν βλαστημάω τη στιγμή,
η ανάμνηση, σοκάκι,
που έχει κρυμμένη επιγραφή,
Ηφαίστου, τάδε άκρη...

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Μη με κοιτάς, δεν έρχομαι,
μη με ρωτάς, δεν φεύγω.
αέρας που σηκώθηκε,
τις στάχτες σου σκορπά.
κι ο έρωτας στη κάμαρα,
πουλί που ξεψυχάει...