Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

Αυτή η ομίχλη του παρελθόντος, καθισμένη χρόνια στο μυαλό μου,
καταστρέφει αργά αργά τα κύτταρά μου...
δεν μπορώ να τη διώξω...ο εγωισμός γίνεται μαχαίρι και με απειλεί...
η ζήλια σαπίζει μεθοδικά τη ψυχή μου...
κερί αναμμένο ο έρωτας σου, που όλο παλεύω να σβήσω τη φλόγα του...
υποφέρω,δεν γιατρεύομαι...

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Ξημερώνει σ άδεια δωμάτια που ξέρουν τα πάντα και δεν μιλούν.
γυμνά χέρια κλείνουν ερμητικά τις πόρτες
χωρίς κλειδί, έτσι για ψευδαίσθηση...
παγωνιά έρχεται...
αιμορραγώ καημό από τα μάτια
και σκοντάφτω στα σκαλοπάτια της ανάγκης μου.
μην έρθεις!
άλλαξε ο καιρός και εγώ δυστυχώς, είμαι η ίδια, ακόμη...

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Πλεγμένα τα μαλλιά μες τις αμφιβολίες μου.
αιωρούνται γυμνά σπαθιά σε κάθε μου σκέψη.
μισά φεγγάρια φέγγουν μια στράτα,
που γράφει στο τέλος της, Αδιέξοδος!

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Μουσική απ το ποτέ, του σήμερα και του αύριο.
σιγή απόλυτη, σ έναν έρωτα που καρτερεί,
παίζοντας κρυφτό στη γωνία της προσμονής.
έλα κοντά μου...
θέλω να γεμίσω τα σύρματα της μπουγάδας μου,
με δικά σου ρούχα...