Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Δεν ζω ατιμώρητα τούτον τον έρωτα.
παλιά υγρασία ποτίζει τη σάρκα
και η άβυσσος με φιλά νεκρικά κάθε βράδυ.
άφωνοι λυγμοί ξεπετιούνται.
μέτρα τους παλμούς μου...
μόνο η ανοιχτή παλάμη σου 
πάνω στο στήθος μου,
 μπορεί να με σημαδέψει...

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Λαβωμένη από την ελπίδα που μου έδωσες,
συνεχίζω το δικό μου μοναχικό ταξίδι
ίσως, ένα σημάδι από τη τρέλα, να με σώσει
ίσως κάτι, που θα γρηγορέψει το αίμα μου...

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Άλλαξε ο προορισμός σου
 και τα άτσαλα βήματά μου,
δεν ακολούθησαν.
η σκέψη στιγμή δεν ξεκουράστηκε
 απ΄ τη θύμηση
μικρή ψυχή ,παραμυθένια μου
τώρα ξέρω πως έχεις παρέα....
σ΄ ευχαριστώ που δεν μου τη γύρεψες νωρίς...

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Είμαστε κάπου μαζί και σου μιλώ
και με κοιτάζεις...
μην πεθαίνεις το κάτι που χτίσαμε
μην το γυρνάς στο τίποτα....
βρέχει αιώνια στάχτη ξανά και εσύ λείπεις
απόγιομα θλίψης σε καρτερώ...
μην πλαγιάσεις εκεί που ξέρεις απόψε..
γείρε πλάι μου...

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Κλειδώνω τις συνθήκες
και το χρέος του μυαλού.
η ανάσα γίνεται ήβη και σου φωνάζει.
πάρε τους χειραφετημένους πόθους
και έλα να ποτίσεις τη σάρκα μου χαρά...

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Θέλω να παραδοθώ,
στο ρυθμό που αγκομαχά,
κάτω από την πίεση των μυών σου.
χωρίς κουρασμένες φράσεις
και ονόματα ερώτων...
ένα ατέλειωτο κύμα, που θα σπάσει
ξεχύνοντας στο άπειρο,
μόνο την σκέψη που δεν λυγίζει,
μόνο την ελπίδα που δεν ανησυχεί...
αποσταμένη να κοιτάξω 
το αύριο, μέσα στα μάτια σου!