Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2020

Ελαφροπατώντας πάνω στο όνειρο σ αντάμωσα και πάλι
γυμνός ίσκιος στο σταυροδρόμι της καρδιάς
πόσος εγωισμός και πόσο θαύμα μέσα σου....
κάνε κάτι,σχίσε τη θάλασσα,έλα πάλι...
δεν πέρασε μέρα που να μη ντυθεί η σκέψη μου με σένα....

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2020

Μου λείπουν ρε γαμώτο όλα αυτά που δεν έζησα,
 που δεν θέλησα, που δεν πόθησα...
η εκδίκηση του χρόνου είναι... ή το διαολεμένο μου μυαλό, 
μου παίζει παιχνίδια?

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2020

Στη μελαγχολική μου εικόνα, το δάκρυ δεν πετρώνει...
αφήνεται ελεύθερο ν αυλακώνει ανεξέλεγκτα και να προδίδει...
κι ο βούρκος ,όλο και βαθαίνει στη ψυχή...
ποια περαταριά θα τον διασχίσει ?

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020

Στη γέμιση του φεγγαριού βλέπω το πρόσωπό σου
μου χαμογελάς...κάθε πανσέληνος είσαι εσύ!
 

Σάββατο, 30 Μαΐου 2020

Σιωπή του χρόνου που κυλάει
και μας χαράζει διαδρομή
Φωνή του πόνου που χτυπάει
και λιγοστεύει τη ζωή...

Κυριακή, 10 Μαΐου 2020

Παραμονεύει στις μεγάλες σιωπές η απώλεια...
ξενιτεμένη στη λησμονιά, πάει πολύς καιρός, δεν θέλω να μετρήσω
δεν ξεριζώνεται η μέρα που στάθηκε ο χρόνος,
δεν μεταφέρεται αλλού η ερημιά...
ξενάγηση κάνω σ ένα κόσμο, για να σου ρθω....

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Ανυποψίαστος περπατάς στις απαγορευμένες γειτονιές 
μιας εχθρικής πόλης που καρτερά να σε λαβώσει ο αέρας της...
φοράς την υποψιασμένη προσωπίδα και θαρρείς πως κρύβεις το θυμό σου...
δεν είσαι εσύ σήμερα και δεν θα είσαι εσύ αύριο...
μεταλλαγμένη ψυχή θα βαδίζεις σε μέλλον που δεν θα επιτρέπει χάδι και φιλί...
θ΄ αντέξεις γιατί είσαι πολεμιστής
θ΄ αντέξεις γιατί είσαι άνθρωπος
θ΄ αντέξεις γιατί είσαι εσύ...
καταρρέοντας κάθε βράδυ στο φιλόξενο στρώμα της μοναξιάς σου
μετρώντας σαν το φαντάρο άλλη μια μέρα που πέρασε αλώβητη....

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020

Πόσο σκοτάδι να χυθεί μες στο σκοτάδι? Πόση πίκρα ακόμη μέσα στη πίκρα που βιώνω?
αύριο χώμα θα κυλίσει πάνω σου και ένα μέρος της αθωότητας μου
θα θαφτεί μαζί σου...και δεν θα είμαι εκεί, κανείς δεν θα είναι, θα είσαι μια ψυχή μόνη όπως ένιωθες ότι ήσουν πάντα κι ας μην το έλεγες...
άραγε τι είναι πιο θανατερό? ο θάνατος που νικάει, η η μοναξιά που τον συντροφεύει?
ίσως η επιβεβλημένη καραντίνα που ζούμε να γίνει άλλοθι για προδότες...Αν δεις,να μην δεις,μην πονέσεις κι άλλο...
συγνώμη που υπήρξα ένα μέρος της ταλαιπωρία σου  για χρόνια...
μακάρι να ήμουν πιο δυνατή και τολμηρή απέναντι στις προκλήσεις σου...
σ ευχαριστώ για όλα όσα απλόχερα μου χάρισες...ήσουν μέντορας και δεκανίκι μου στο ξεκίνημα της επαγγελματικής μου και όχι μόνο ζωής...
κάποτε χαριτολογώντας σου είχα πει ότι θα είμαι η μόνη που θα σου ανάβει το καντήλι στο μνήμα σου...τα φερε έτσι η ζωή που και να θέλω δεν μπορώ να αθετήσω το λόγο μου...
αντίο....


Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2020

Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020

Με μια αγάπη κακοποιημένη από το χρόνο
επιστρέφεις και αναλύεις τις μέρες, τις ώρες, τις στιγμές,
που χάθηκαν σ έναν ορίζοντα σκοτεινιασμένο από λάθη...

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2019

Οι μικροί εισβολείς αξημέρωτα, απαιτούν, φωνάζουν, ζητάνε...
μικρές μπουνιές στη πόρτα της φυλακής μου,
δεν είναι ικανές να ταράξουν την συνείδηση...
ίσως του χρόνου καταφέρω να εξορίσω κι αυτόν τον δαίμονα...

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2019

Χάραγμα μέσα στη καρδιά
η αδικία του  κόσμου
κι εγώ παιδί σε μια γωνιά
ψάχνω να βρω το φως μου...
Ψηλώνει η υπομονή
δίχτυα μου πλέκει η μοίρα
στερεύει μέσα μου η φωνή
τι έχασα, τι πήρα...
Φλόγα σβησμένου καντηλιού
που κέρδισε ο πόνος
με μιλιγκράμ ενός χαπιού
αναμετριέται ο χρόνος !
 

Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2019

Παλεύω μ αυτό το συναίσθημα διαρκείας και χάνω συνεχώς...
γνωρίζω την απελπισία και την περιφέρω στους δρόμους της Ζωής μου...
αλείφω στο ψωμί μου κάθε πρωί τη ζητιανιά και πορεύομαι...

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

Έμαθα να σε φωνάζω,τις νύχτες ,τις μέρες, παντού
έμαθες να σιωπάς και να κοιτάζεις αλλού...

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2019

Πάθος, που σε λησμόνησα όταν έμαθα επιτέλους να σε φωνάζω...
Αγάπη, που σε απαρνήθηκα όταν η ανάγκη μου σε γύρευε...
Ηδονή, που σε καταχώνιασα στης μήτρας μου τα βάθη...
Ζωή, που σε κατήργησα για να μη σε γευτώ...
Πένθος μου, που προηγείσαι των όλων...