Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Στο δάσος της ελπίδας, χάθηκα...
δεν το γνώριζα, δεν είχα σημάδια...
μου είχες πει ότι πρέπει να το κάνω,
αλλά δεν μου 'δειξες το πως....

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Μ ένα χειροποίητο Σταυρό στους ώμους,
ταξιδεύω καθημερινά στην οδύνη μου...
μπουκώνω το μυαλό, τη καρδιά, τη ψυχή
με άχρηστα λόγια, που δεν με βοήθησαν πουθενά.
και ξαφνικά, ένα σ αγαπώ που ακούστηκε,
με διέλυσε....

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Σε συναντώ...
το πρόσωπο σου,
τον κραταιό εαυτό σου,
την εξουσία των αισθημάτων σου,
σε συναντώ...
 και χάνομαι μέσα σου...
πως θα υπάρξω μετά από αυτό?

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Χρειάζομαι άμεσα έναν δότη συναισθήματος!
πρέπει να είναι συμβατός με την υπέρβαση,
το πάθος και τη τρέλα!
η μεταμόσχευση πρέπει να πετύχει!!!

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017



Θέλω να περπατήσω δίπλα σου,
σε δρόμους αναβαπτισμένης αθωότητας,
εξορίζοντας την προσωπική μου ερημιά,
πνίγοντας την, μες στο βλέμμα σου...

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Άσπρο μαντήλι δεν κούνησα ποτέ μου
κι ας είχα αποχαιρετισμούς...
ήτανε μαύρη πάντα εμένα η ξενιτιά της καρδιάς μου!

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Στο βρώμικο σκάφος της σχιζοφρένειας η αγάπη σου,
αρμενίζει δίχως τύψεις.
κι εγώ παθιασμένη,γονατίζω συνεχώς...

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Δεν με βοηθάς...βασανίζει η μνήμη το σώμα...
όλα στο τίποτα και πάλι.
δεν με βοηθάς...
κλάδεψες την  κληματαριά που έφτανε
στο παραθύρι...
τώρα, πως θα φύγω για το μεγάλο πέρασμα?

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Αγάπη  σε δυό αποχρώσεις,
άλλη το πρωί και άλλη το βράδυ...
παράθυρο ανοιχτό, πόρτα κλειστή,
σε φυλακή μόνιμη μαζί,
ελεύθεροι και φυλακισμένοι...

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Μια Ζωή που κρατά καλά κρυμμένο μέσα της το θάνατο
Μια ανάσα που φιλτράρεται μέσα από στεναγμό
Μια σκέψη που πεθαίνει την ίδια στιγμή που γεννιέται
Μια αγάπη που έχει τη μοίρα να βαθαίνει αντί να ανυψώνεται

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Σκλήρυναν οι μουσικές στ αυτιά μου, ξαφνικά,
δεν θέλω ν ακούω τα τραγούδια σου....
τα πετρωμένα κύτταρα του μυαλού μου
λησμόνησαν, τα ερεθίσματα σου...

Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Η αγάπη δηλητηριάζεται καθημερινά...
γευματίζω τα απομεινάρια της ελπίδας
και υπογραμμίζω με τον ιδρώτα της παλάμης μου
τις άηχες λέξεις της καρδιάς σου...
έπαθλο της Ζωής η αναισθησία!!!

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Στη νοσηρή αυλή της υποτιθέμενης Ζωής μου,
κυκλωμένη, κάθε μέρα από κοράκια, επικηρυγμένη,
κουτσαίνοντας, τρέχω να κρυφτώ 
από τους κυνηγούς κεφαλών.
παει καιρός που με ρώτησαν...
Ιθαγένεια? 
Άνθρωπος!
δεν ανήκετε στο κράτος μας...

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Θα περάσει και αυτό...και θα ρθεί άλλο...
θα περάσει και αυτό...
θα περάσει και αυτό...
θα περάσει και αυτό...
και θα ρθεί άλλο, άλλο, άλλο, άλλο, άλλο...

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Πάλι με πρόδωσα...
δέρνεται η μνήμη κάθε φορά που λέω τ όνομα σου...
ανάμεσα στη φρόνηση και στη τρέλα,
ακροβατώ κάθε στιγμή που ακούω το λόγο σου...
κι εσύ χωράφι με κοιτάς, να σπείρεις το καημό σου!