Δευτέρα, 15 Απριλίου 2019

Κολατσίζω τις λέξεις σου αργά αργά
και φτύνοντας τες γεμίζω
 το κρυστάλλινο ανθογυάλι της μάνας μου...
φουσκώνει η φλέβα στο λαιμό,
χαράζει ερωτηματικό ανεξίτηλο...


Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Ξεσκίζεις τη σάρκα μου, μα σπέρμα δεν χαρίζεις...
μυστικό φυλαγμένο από στόματα άγρια, με όρκισες να κρατήσω...
χωμένη σ ένα γυναικωνίτη η ντροπή μου...
και τα κεριά που καίνε έμαθαν να σιωπούν...
 

Στιγμές λάθους μέσα σε κατακόμβες σωτηρίας...
φυλλομετρώντας έρωτες, χρήμα, ηδονές, ελλείψεις, λύτρωση, θάνατο...
χιλιόμετρα η αγάπη σου και μόνο εμπόδια έχει...
κι εγώ, στοιχίζω πάνω σ ένα ετοιμόρροπο τραπεζάκι μαζί με τις μέρες, τα γιατί μου...

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Όλα γνώριμα, όλα ξένα...
τόσο κοντά και τόσο μακριά μου...
αγιόκλημα η μυρωδιά σου,που στερούμαι...
σαν ερωτιάρα γάτα τρίβομαι στις γωνίες
και σε περιμένω...

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2019

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2019

Δημιουργώ καινούργιο γλωσσάρι...
βρίσκω χρησμούς της οδύνης, να σκορπίσουμε στο αύριο.
μαντείες, για τη μετουσία του έρωτα μας...
δεν υπάρχει τίποτα έτοιμο,
όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή!

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2019

Ξοδεμένη στα σκοτάδια της ψυχής,
δύσκολες μέρες μετρώ...
τις στοιβάζω στη γωνιά του μυαλού μου
και τις αραδιάζω στα πόδια κάθε αγάπης που μου υψώνεται...
ήρωες πια δεν υπάρχουν...
και τα παραμύθια, ξέμειναν από βασιλόπουλα...

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

Τελειώνεις και φεύγεις, που πας? πως πας?
κέρασες τόσα πικρά συναισθήματα,ελάχιστες γλυκές στιγμές
και γελώντας ετοιμάζεσαι....
θα ρθει λες άλλος, καινούριος, διαφορετικός, ελπιδοφόρος....
εγώ όμως είμαι η ίδια, εκείνη η παλιά,η χιλιοπικραμένη...
πως θα τον καλωσορίσω?

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018

Αφήνομαι καθημερινά μέσα σ ένα πρακτορείο, που μόνο νοερά ταξιδεύουν οι ψυχές...
σκυμμένοι πάνω σε τραπέζια ευθύνης, σαν σε σχολειό που γράφουν διαγωνίσματα οι μαθητές και κρύβουν τα γραπτά τους επιμελώς...
χαρτάκια ελπίδας πηγαινοέρχονται, και η αγωνία βαμμένη στα χρώματα του πολέμου...
λεπτά, στιγμές, ώρες, χωρίς ρολόγια στους τοίχους και αγίους κρεμασμένους,
 δικαστήριο παράνομο...
κι εγώ, θολή σκιά, κρυφά φανερώνομαι και σταυρώνω τη μοίρα με το Χ του δικού μου ονείρου....

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

Αυτή η ομίχλη του παρελθόντος, καθισμένη χρόνια στο μυαλό μου,
καταστρέφει αργά αργά τα κύτταρά μου...
δεν μπορώ να τη διώξω...ο εγωισμός γίνεται μαχαίρι και με απειλεί...
η ζήλια σαπίζει μεθοδικά τη ψυχή μου...
κερί αναμμένο ο έρωτας σου, που όλο παλεύω να σβήσω τη φλόγα του...
υποφέρω,δεν γιατρεύομαι...

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Ξημερώνει σ άδεια δωμάτια που ξέρουν τα πάντα και δεν μιλούν.
γυμνά χέρια κλείνουν ερμητικά τις πόρτες
χωρίς κλειδί, έτσι για ψευδαίσθηση...
παγωνιά έρχεται...
αιμορραγώ καημό από τα μάτια
και σκοντάφτω στα σκαλοπάτια της ανάγκης μου.
μην έρθεις!
άλλαξε ο καιρός και εγώ δυστυχώς, είμαι η ίδια, ακόμη...

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Πλεγμένα τα μαλλιά μες τις αμφιβολίες μου.
αιωρούνται γυμνά σπαθιά σε κάθε μου σκέψη.
μισά φεγγάρια φέγγουν μια στράτα,
που γράφει στο τέλος της, Αδιέξοδος!

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Μουσική απ το ποτέ, του σήμερα και του αύριο.
σιγή απόλυτη, σ έναν έρωτα που καρτερεί,
παίζοντας κρυφτό στη γωνία της προσμονής.
έλα κοντά μου...
θέλω να γεμίσω τα σύρματα της μπουγάδας μου,
με δικά σου ρούχα...

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Δαγκώνω απαλά το μεδούλι της υπομονής.
συγκρατώ υποστυλώματα στην επερχόμενη κλίση
αργώ,αργείς,αργεί...
έλα, πριν τον συντελεσμένο μέλλοντα...

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Παίρνει να χειμωνιάζει αργά αργά...
υγρασία ποτίζει το μεδούλι...
η σούπα όμως ακόμη δεν σερβίρεται.
ανοίγω παράθυρα, πάω κόντρα στο καιρό,
κατεβάζω καθρέφτες στο πάτωμα,
τα παπούτσια μου μόνο θέλω να βλέπω.
σ ένα τέταρτο ανοίγει η αγορά
χρειάζομαι τραυμαπλάστ για τη ψυχή μου...

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Σκούριασαν οι οπτασίες κι εγώ ακόμη αγκιστρωμένη είμαι πάνω τους...
στροβιλίζεται η ελπίδα και σε ψάχνει...
γέμισες πληγές το σώμα που σου χαϊδεύουν ξένα δάχτυλα...
κι εγώ, κοιτάζω στη σκάλα, περιμένοντας ένα νήπιο που δεν θα κατέβει ποτέ...

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Παίρνω βαθιές ανάσες...
βαθαίνει και η σκέψη μου...
σε εκείνη την υπόσχεση αγύριστου ταξιδιού,
που αιωρείται δρεπάνι μέσα στο κρανίο μου...