Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Πάρε ένα πράσινο φύλλο και τύλιξε με.
ύστερα άσε με, δήθεν τυχαία, να πέσω πίσω από το διάβα σου.
εγώ θα περιμένω...
κάποτε θα φυσήξει...

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Περπατώ πάνω στο όνειρο, με βρόμικα παπούτσια
ακροβατώ, πάνω από τη φωτιά της κόλασης
ίσως είναι αργά πια, να μετρήσω το ανάστημα μου...

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Διώχτης εξωφρενικών αναλύσεων,
με αλλόκοτη συνείδηση,
με υπηρέτες τους μιμητισμούς
σάπιων ειδώλων,
πυροδοτεί ήδη, τη φορτισμένη ατμόσφαιρα...
η έκρηξη δεν αργεί...

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Και δεν μιλάς και χάνεσαι....
και είναι μαχαίρι η σιωπή και η φυγή σου
και δεν ρωτάς, δεν σκέφτεσαι
και με πεθαίνει η απομάκρυνση σου....

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Να συναντηθούμε εκεί, το πρωί,
 ανάμεσα στο πολύβουο σμήνος ταξιδιωτών
 και πιασμένοι χέρι χέρι, χωρίς λέξη,
 να χωθούμε σ ένα ταξί,
 με προορισμό ένα φθηνό ξενοδοχείο ανάγκης...
Εκεί, πάνω στα μουντά γκρίζα από το χρόνο
 και τα πλυσίματα παλιά σεντόνια,
 να χαθούμε μέσα σε υγρά, ψέματα και όνειρα,
εξοντώνοντας το αυτόχθονο πάθος ως το τέλος.
Κι έπειτα να χωριστούμε, δίχως λέξη και ματιά...
Και το σούρουπο, να σμίξουμε ξανά 
σ ΄ ένα  παλιό ξεχασμένο καφενείο, 
με ποτισμένους τους τοίχους μνήμες και υγρασία, 
σ' ένα τραπέζι που ξέρει ν' ακούει και να σιωπά...
βαλμένο στη μέση χωρίς φόβο στη πλάτες.
Και εκεί, ανάμεσα σε δυο ούζα ανέρωτα 
και ένα τραγούδι του Περπινιάδη
 να συστηθούμε απ΄ την αρχή…

Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Κατακαλόκαιρο,νύχτες υγρές...
στην απόχη της Ζωής μου,
μόνο κομμάτια ονείρων,
από μια μέρα, που έβρεξε πολύ...

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Κάθε μέρα χάνεται και μια πίστη...
αισθάνομαι ευθύνη βαριά, να διατηρήσω υπάρχοντα
και η μνήμη εικόνες...
μικρό παιδί και ένιωσα δέος στο τεράστιο κουτί,
που επιτέλους μπήκε στο σπίτι μας και θα γέμιζε τις άδειες ζωές μας.
το ίδιο δέος αισθάνομαι και τώρα,
απόκτησης... για άλλη μια μέρα...
 γυρίζοντας το διακόπτη για φως
και ανοίγοντας τη βρύση για νερό...
κερδίζοντας , ακόμη μια μέρα αξιοπρέπειας... η μήπως χανοντάς την?

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2016

Αράχνιασα και σε ξεγέλασα...
περίσσευα στη Ζωή σου και το ένιωθα.
έπρεπε να ζήσω στο ''επείγον''...
γλιστρούσε το μολύβι,
δεν σκιτσάριζε η Ζωή
και εσύ άλαλος και ανέκφραστος,
στη μεσημεριανή σου σιέστα
πάλευες με το γιατί...

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Ζω με τη σιωπή σου και μ' αρέσει πια...
μαθαίνω κι εγώ να σιωπώ και να αισθάνομαι μόνο...
και είναι ωραία, που δίνω χώρο, σε άλλες ανάσες και φωνές,
σε πουλιά, σε λουλούδια, σε αναμνήσεις...

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Φιλοξενώ Θεούς μέσα μου
και υποφέρω...
τρώνε τη σάρκα,πίνουν το αίμα μου,
στραγγίζουν και ξεραίνουν τα σωθικά μου.
δεν με νιώθουν, δεν με λυπούνται...
σβήνουν τα μάτια μου χαμηλωμένα,
σφραγίζουν τ αυτιά μου στην ικεσία,
γυρνάει η γλώσσα μες τη σιωπή,
και σκουριάζουν τα δάχτυλα στην απραξία.
και ένα άγιο πνεύμα, διαρκώς σε ενέργεια,
με εξουθενώνει...

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Στο αυθεντικό πανηγύρι της Ανάστασης,
δεν παραβρέθηκα....
η Ζωή μιλά με το αίμα μου
και το αίμα μου μιλά για Ζωή...

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016