Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Ακροβατώντας στο νήμα της ψυχής,
ακούω τον άνεμο να λυσσομανά γύρω
και νιώθω ότι η καταιγίδα,
παίζει ρώσικη ρουλέτα μέσα μου.
άφαντος, μα όχι ξεχασμένος.
σαν σκέψη, που χαμήλωσε στην επιθυμία...
σαν κραυγή που σιώπησε στον πόνο.

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Σ' άδειο καφέ

Σ' άδειο καφέ
χωρίς καφέ
χαζεύω ζωές τ' απομεσήμερο.
και οι ηδονές 
χωρίς ντροπές
κάνουν περαντζάδα στο κρύο βλέμμα μου.
πόσο μου λείπεις
σκιά της θλίψης
που έχεις στήσει ρολογιού τα οδοφράγματα
εγκαταλείπεις
μα μου ανήκεις
γιατί γεννήθηκα απ' τα δικά σου κλάματα.

Αντηχούν ήχοι παράξενοι...
για τα απαιτητικά μου αυτιά...
η βλακεία δίπλα μου, γύρω μου.
και η απογοήτευση βάρδιες κάνει 
και μ ανταμώνει συνέχεια!!!

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

Άμπωτη και παλίρροια.
συναίσθημα χωρίς ανταπόκριση, σε θάλασσα που αδειάζει.
και η ματιά θαμμένη...
κλειδωμένη μέσα στο κουκούλι προσμονής.
αγωνία και μαχαίρι.
υπάρχω ακόμη...
στο ίδιο σκηνικό, στην ίδια καρέκλα 
στο ίδιο τραπέζι, στο ίδιο ψέμα.
εξακολουθώ, να σ' ακολουθώ...

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Κατηγορίες προσώπων
κατηγόριες ανθρώπων.
παραφροσύνη στην αγιοσύνη.
συνείδηση χαμένη,
θλίψη αξεπέραστη...
σ' ένα τραπέζι ομορφιές
κι ασχήμιες ανταγωνίζονται
στο φως της μέρας.
παραχαράκτες της απόλαυσης
ταιριάζουν αταίριαστα
ανάμεσα σε ζευγάρια,παρέες
και αδέσποτα γατιά.
το ούζο κάνει το μεζέ,
η ο μεζές το ούζο?
πίνω αχόρταγα ματιές
και καταπίνω πόνους...

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Ερμαφρόδιτα συναισθήματα...
γεννάω συνέχεια αντιφάσεις.
υψώνομαι σε σένα
και χαμηλώνω τη σκέψη επικίνδυνα.
υποφέρω!
δεν με καλύπτουν οι λέξεις,
πλαστελίνη η γλώσσα
θέλει να φτιάξει καινούργιες...
Αδειάζω μέσα μου σαν καραφάκι τρικενέ.
λυσσομανά ο άνεμος και η αντάρα έρχεται.
πίνω και βρίζω.
το σύστημα ,την τύχη,τα λεφτά,εσένα
και έμενα.
βουλιάζω μέσα στην απόγνωση...
ένα κρεβάτι ακουμπισμένο στο τοίχο
να μου ταλαντεύεται από τους εφιάλτες
και ένα παράθυρο που είτε κλειστό είτε ανοιχτό
αναδίδει την ίδια σαπίλα...
χάνομαι μέσα σε σελίδες  που γράφουνε άγνωστοι.
καρτέρι σε μια ώρα που δεν περνά.
αύριο θα διαβάζουν άλλοι τις δικές μου.
εύχομαι στο κενό στρώμα μου,
να ξαπλώσουν μόνο χορτάτοι... και όχι φευγάτοι.

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Πρωινές εφημερίδες συντροφεύουν κυριακάτικους καφέδες
σε σκονισμένα τραπεζάκια δίπλα στο επιβλητικό κάστρο
που περιφρουρεί ακόμα ιερά και όσια!
δεν διαβάζουν τα μάτια,
αλλά γυρνούν τα χέρια σελίδες δίχως νόημα,αφηρημένα...
το κενό της ύπαρξης αποτυπωμένο παντού.
στο γεμάτο τασάκι από γόπες μισοσβησμένες,
σε ποτήρια ανέγγιχτα,σε δαγκωμένα καλαμάκια
νερομένων φραπέδων.
προστασία από το κρύο ο σηκωμένος γιακάς...
και δίπλα, κελαηδά ο έρωτας της νεότητας
με μακό μπλουζάκι κοντομάνικο
και χέρια γεμάτα ζωγραφιές αμφισβήτησης.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Είναι αλλιώς τα λιμάνια η τα αλλάζει η ματιά?
καταλαμβάνοντας χώρο στο πεζοδρόμιο,
πίνω καφέ βιτρίνας και όχι απόλαυσης,
εκτεθειμένη σε κρυμμένα βλέμματα
πίσω από σκούρα γυαλιά.
φίλος ο ήλιος η εχθρός?
Κυριακή μεσημέρι,
έχω βγάλει την ανία μου βόλτα σε ξένη πόλη.
κόσμος,φασαρία, μοναξιά και απογοήτευση.
κυρίαρχα στο χώρο τα ναύλον,
μεταμορφώνουν καφετέριες σε θερμοκήπια
και ανθρώπους σε φυτά.
κρύος καφές, σε κρύα μέρα.
και η λύτρωση πλησιάζει... αργώντας.

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Αιχμαλωτίζεις κάθε σκέψη
και την κλειδώνεις στη καρδιά σου.
συρτάρι μυστικό,
κληρονομιά σε απόγονο
που έχει συλληφθεί μέσα μας, σαν ιδέα...

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Περιφέρομαι στην ερημιά μου
με μάτια ορθάνοιχτα!
κάγκελα οι βλεφαρίδες μου
κλειδώνουν την αγρύπνια.
έρχεσαι γύπας την νύχτα
και μου τρως τα σπλάχνα μου.
έπαψα να κοιμάμαι πια...


Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Στο ψαροχώρι της καρτερικότητας,
άλλη μια μέρα, ζυγίζω μιζέρια.
η παγωνιά δεν με αγγίζει.
αδυνατεί από χρόνια, να μου ροδίσει τα μάγουλα.
δεν είμαι πια παιδί
κι αυτή καλά το ξέρει...
κι έτσι η ζωή πορεύεται,
μα ποιός... την εμπιστεύεται?


Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Σε ταΐζω λέξεις συνέχεια...
σκόρπιες σαν επιθυμίες,
στοιβαγμένες μέσα σε αναφιλητά,
τακτοποιημένες ανάμεσα σε ρίμες.
σε ταΐζω συνέχεια
κι όλο αδυνατίζει ο νους σου...

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Φεύγω

Φούσκωσε η θάλασσα καημούς
και η καρδιά κινδύνους,
δεν με μεθούν τα ούζα πια
τα λόγια σου με γδύνουν...
αλισβερίσι στεναγμών
σε σώμα δίχως μνήμη,
εναντιώνομαι συχνά
σ' αγάπη που με πνίγει.
μη με ρωτάς χωρίς αιδώ
τι θέλω, τι γυρεύω...
αλκυονίδα είμαι εγώ,
γεννώ κι ύστερα φεύγω!!!

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Ανικανότητα

Σε κόκκινες βαμμένες καρέκλες,
σε τραπέζι παλιό,ακαθορίστου σχήματος,
ένα μεσημέρι καθημερινότητας,
αντικρίζω τη λιμνοθάλασσα της μελαγχολίας
πίνοντας αταίριαστα
ούζο δικό μου με ούζο ξένο...
μπερδεύονται οι γεύσεις,
οι θυμησες και οι ηδονές.
μπόρα ετοιμάζεται...
και η σκέψη βιάζεται...
ανικανότητα να βουλιάξω στην ξύλινη καρέκλα,
ανικανότητα να αντισταθώ
στον παραλογισμό,
ανικανότητα να αντέξω, στην αρρώστια του μυαλού,
που έντεχνα μου δειγματίζει τις πρώτες εικόνες....

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Άνοιξες το τάφο μου να μπει λίγο φως!
είναι ώρα για το αχ
δεν είναι ώρα για το μη...

Στα εύφλεκτα υλικά που κουβαλας,
πρόσθεσε και τα δάκρυα μου.
αν κάποια φορά κινδυνεψεις
να έχεις να σβήσεις τη φωτιά
της αχαριστίας σου!!!

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Στη φιλόξενη αγκαλιά σου
κούρνιασα χθες το βράδυ...
με αόρατη κλωστή, μπάλωσα πληγές.
προστυχιά δεν αντίκρισα.
χάδι διάκρισης
και ματιά πλάνης.
δόση κόλασης
με χάδι παραδείσου
για μια νύχτα...