Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Φεύγω

Φούσκωσε η θάλασσα καημούς
και η καρδιά κινδύνους,
δεν με μεθούν τα ούζα πια
τα λόγια σου με γδύνουν...
αλισβερίσι στεναγμών
σε σώμα δίχως μνήμη,
εναντιώνομαι συχνά
σ' αγάπη που με πνίγει.
μη με ρωτάς χωρίς αιδώ
τι θέλω, τι γυρεύω...
αλκυονίδα είμαι εγώ,
γεννώ κι ύστερα φεύγω!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου