Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Πως να εκφραστεί το ''γενηθήτω''
όταν σωπαίνεις στη μοναξιά θεού...
το άπαν της στιγμής, ένα σου βλέμμα
χέρι αθάνατο στο χάδι,
στην απειλή του χρόνου, παρηγοριά!

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Βουβές οι κραυγές,
η κρίση κρατά
ακονισμένα μαχαίρια.
φορώ την εικόνα σου,
κάθε που γέρνω το κεφάλι...
κι ένα αγνάντεμα με καρτερεί.
τύχη τα μάτια μου
ποτέ δεν είχαν,
μα η φωνή μου πάντα
διαλυόταν μες την ευτυχία...

Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

Φρέσκια ουλή της ύλης,με ταλαιπωρείς.
η επιβίωση μου,ληστεύει τη ζωή...
η σχεδία των ονείρων μου έχει κοπεί στη μέση.
αδιάφορη η ελευθερία που μου χαρίζεις,
γεμάτη τρύπες που δεν μπορώ να καλύψω...
μη με προσπερνάς ψυχή μου,
αφού και εσύ πονάς...

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Κρυσταλλώνεις το συναίσθημα,
σε υπότροπο τάφο το βάζεις.
με συνθλίβεις σταθερά
κι ας σε υποστηρίζω...
αγκαλιάζεσαι με τον διαρκή σου θάνατο
και δεν με θέλεις μαζί σου...

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Σκουριά και συρματόπλεγμα στο όνειρο.
γεμίζει ο ιδρώτας δισκοπότηρα
και πνίγεται στα βάθη η επιθυμία.
τι επανάσταση να κάνω?
χόρτο ξερό,βαριεστημένο,
φύτρωσε μέσα  μου η συνείδηση.
τι να σε κάνω? 
δεν είσαι εκείνος...
είσαι... ο άλλος...

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Η αυλή μου γεμάτη όνειρα...
ένα τραπέζι καφενείου με δυο καρέκλες ψάθινες, 
που αντιστέκονται στο καιρό
και εκείνο το τραπεζομάντιλο
γεμάτο λόγια γραμμένα,
κάθε φορά, που ακουμπάς πάνω του τα δυο σου χέρια.
ασβεστωμένα σκαλοπάτια,
γεμάτα με ξεθωριασμένους τενεκέδες
που φιλοξενούν αιώνια
τα μελαγχολικά γεράνια μου.
κι η πόρτα του σπιτιού
πάντα ολάνοιχτη, στον ερχομό σου!


Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Σε περπάτησα δρόμε μου.
πόνεσα να σ' αγγίξω...
σε μύρισα, σε ένιωσα, σε κράτησα.
όμως, δεν σε έβλεπα...
τα μάτια μου κοιτάζανε εκείνον...

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Έρωτας, μονομανής, καθαγιασμένος.
σ΄ απελπισίας σεντόνι κυλιέται.
μια εκσπερμάτωση αδάμαστη,
που συναινεί για τα μέγιστα!