Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Στην υγρασία της νύχτας κοιτάζοντας τη παλιά φωτογραφία
φοβάμαι πως πλαταίνει η ανάμνηση μέσα μου...
απώλεια,θραύσματα και πόνος
σε τοποθέτησα σ ένα ταξίδι,σε μια άφθαρτη χροιά στο χρόνο
και βάπτισα το θάνατο συμβολικό...
ξεγελάω και ξεγελιέμαι...

Παρασκευή, 22 Δεκεμβρίου 2017

Χάραμα στον εφιάλτη πάλι...
δοκιμασμένη αντοχή,μιζέρια δίχως οίκτο...
και ξυπνάς και κοιμάσαι και το τέρας δίπλα σου εκεί,
αχόρταγο και αδηφάγο, έτοιμο για όλα...
και σηκώνεις το βλέμμα σου στον ουρανό
και ουρανός δεν υπάρχει...
και κατεβάζεις το βλέμμα σου στη γη
και γη δεν υπάρχει...
αιωρείσαι σ ένα αιώνιο τίποτα,
καταριόντας το σύμπαν που δεν σε δέχτηκε...

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Κρυφά τη νύχτα μεταμφιέζομαι
γίνομαι αυτό που ζητάς
και πνίγω το αερικό μέσα μου...
από που φυσά τόσο αγριεμένα?
σε ποιά σπηλιά των βουνών χώθηκε η λαιμαργία σου?
καυτή λάβα από ηφαίστειο έγινα για χατήρι σου
και χύνομαι κάθε μεσημέρι...