Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Σκούριασαν οι οπτασίες κι εγώ ακόμη αγκιστρωμένη είμαι πάνω τους...
στροβιλίζεται η ελπίδα και σε ψάχνει...
γέμισες πληγές το σώμα που σου χαϊδεύουν ξένα δάχτυλα...
κι εγώ, κοιτάζω στη σκάλα, περιμένοντας ένα νήπιο που δεν θα κατέβει ποτέ...

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Παίρνω βαθιές ανάσες...
βαθαίνει και η σκέψη μου...
σε εκείνη την υπόσχεση αγύριστου ταξιδιού,
που αιωρείται δρεπάνι μέσα στο κρανίο μου...

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

Ανάμεσα σε τρυφερούς προλόγους,
επανερχόμενο πάθος,
παρακινούμενη ηδονή,
εμπρηστικό άγγιγμα
υποκύπτω...
 σε μια ερυθριώσα συγκατάθεση,
 για το κακό...

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2018

Έχω περάσει ένα κορδόνι στο λαιμό μου
και κάθε βράδυ κρεμάω και μια μέρα που εσύ λείπεις...
έχει βαρύνει πια και περπατώ σκυφτή...
όταν κάποια στιγμή λυγίσω και πέσω στο πάτωμα,
εύχομαι να γυρίσεις να με σηκώσεις...