Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Βλάστησε ο πόθος στον απόκρημνο βράχο...
μες την καθημερινή σου άρνηση, δεν τον βλέπεις.
όλη αυτή η καρτερία μου, σκορπίζεται
στον σημερινό βοριά...

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Στους περιπάτους  της καρδιάς, σε ψάχνω
δίπλα σε χόρτα ξεδιάντροπα,
σε λουλούδια διψασμένα,
 σε σάλτσινα της απελπισίας,
σε αφηνιασμένους αέρηδες,
σε απροσδόκητους συντρόφους,
σε νεκρές πολιτείες,
σε άγραφα ποιήματα,
και σε αψιθύριστα λόγια.
αρνιέται η σκέψη να σε εξορίσει...

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Στο βιαστικό χάραμα σκορπίζομαι...
αυτόχθονος ερημίτης, στην αγκαλιά της λιμνοθάλασσας θα γείρω πάλι
μαθητευόμενος μάγος, προσπαθώντας να την εντυπωσιάσω,
πετώ τα σεμνότυφα ρούχα και χάνομαι μέσα της.
αύριο στο καφενείο της ερημιάς, θα έχω ακόμη μια στιγμή της
να σου εξιστορήσω...

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Η επιλογή μου και πάλι, ανάμεσα στο τίποτε και στο μηδέν...
πως να διαπραγματευτώ τον έρωτα,
 όταν ξέρω ότι και πάλι θα ρημάξω την επιθυμία μου,
θα ασελγήσω στη λαχτάρα μου,
 θα προδώσω την θέληση...
ρουφώ και ξαναρουφώ τα νοήματα πίσω από τις λέξεις
και έπειτα σκύβω και τα φτύνω στη γωνία...
φθείρεται το εγώ μου, στην επανάληψη της απώλειας...

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Έρπω δίπλα σου, καταγράφοντας τις στιγμές που περνάνε
δίπλα στη προβλήτα, μέσα στον άνεμο,
κοντά στα χαλάσματα, μέσα στο χάος
σκορπώ τα δώρα που μου χάρισες
τα νεύματα, τα χάδια, τα λόγια, τα φιλιά...
κάθομαι σε μια γωνιά και περιμένω 
τη σκόνη της αμφιβολίας, να τα παρασύρει όλα...

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Δεν θα μπορέσω να σε ακολουθήσω
στο ταξίδι της ανυπαρξίας,
κι ας έζησα την πρώτη νύχτα,
κι ας φώλιασα στο μυστικό σου μαξιλάρι,
εκείνο που γέμισες νεκρολούλουδα.
στη κατοικία της μοναξιάς σου πάτησα
και έντυσα το όνειρο με ντροπή.
τώρα βάζω κάτω απ τη μασχάλη μου το ''ποτέ''
και συνεχίζω...