Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Αδειάζω μέσα μου σαν καραφάκι τρικενέ.
λυσσομανά ο άνεμος και η αντάρα έρχεται.
πίνω και βρίζω.
το σύστημα ,την τύχη,τα λεφτά,εσένα
και έμενα.
βουλιάζω μέσα στην απόγνωση...
ένα κρεβάτι ακουμπισμένο στο τοίχο
να μου ταλαντεύεται από τους εφιάλτες
και ένα παράθυρο που είτε κλειστό είτε ανοιχτό
αναδίδει την ίδια σαπίλα...
χάνομαι μέσα σε σελίδες  που γράφουνε άγνωστοι.
καρτέρι σε μια ώρα που δεν περνά.
αύριο θα διαβάζουν άλλοι τις δικές μου.
εύχομαι στο κενό στρώμα μου,
να ξαπλώσουν μόνο χορτάτοι... και όχι φευγάτοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου