Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Φυλακισμένη από το ίδιο μου το σώμα,
αγναντεύω στα στενά περιθώρια ουρανού,
το ξεκίνημα μιας ακόμη μέρας ερημικής.
πέρα από τη γλώσσα, δεν έχω άλλο τρόπο μέτρησης.
τρέμω μην κάνει λάθος και μου βγουν λίγες
η μου φανούν πολλές οι ώρες...
ακόμη και η ελπίδα μου, έχει το σχήμα του σταυρού!



1 σχόλιο:

  1. Πρώτη φορά επισκέφθηκα τη γειτονιά σου και τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα.Πολύ όμορφα λόγια και σκέψεις.Ειν΄ απ΄ αυτά που μ΄ εκφράζουν και πρέπει ν΄ ακούγονται.Καλή δύναμη και συνέχεια!
    Χαρούμενη καλημέρα!
    Σοφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή