Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Ξοδεύω αλόγιστα αλάτι...
τρέχει ηδονικά ανάμεσα απ΄ τα πόδια μου
κυλάει λυτρωτική βροχή από τα μάτια μου
ελευθερώνεται από τη κύστη μου
σκορπιέται χάνεται...
και στο τηγάνι της υπομονής
ο ήλιος ψήνει καινούριο,
απομεσήμερο στην αλυκή
μεσοβδόμαδα του καημού!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου