Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Αναίτια έτρεχε η στιγμή...
κι ήταν ένα δίχτυ,
 ανάμεσα σε μένα και στη μοίρα,
 που δεν επέτρεπε βήμα...
κι ήταν αργά...
κι ήσουν και εσύ...
 απέναντι, που με κοιτούσες,
κι ήμουν εγώ...
 κλαράκι στο βοριά σου που μ έδερνε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου