Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

Δεν με ξυπνάς τώρα νωρίς τα πρωινά
ούτε μου λες να σκεπαστώ να μη κρυώσω
έγινες αύρα που φυλάει μυστικά
κι εγώ τα χέρια μου απλώνω να σε νιώσω

δεν με κοιτάς μ΄ αυτό το βλέμμα σου του ναι
δεν μου μιλάς για σαπουνόπερες της θλίψης
κι η πίκρα όλη στο φλιτζάνι του καφέ
δείχνει σημάδι πως ποτέ δεν θα γυρίσεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου