Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Δαίμονα του ερωτά μου,
με το φιλί σου εξαγνίζομαι.
το νάμα της ανάγκης μου,
προσφέρω.
στην αποβάθρα ερημιάς,
κάθε νύχτα,
λούζομαι την προσμονή σου.
και μικραίνει ο χρόνος
και βαθαίνει ο πόνος...
σκίζεται σαν χαρτί 
η επιδερμίδα μου,
που δεν νιώθει το χάδι
των ακροδακτύλων σου.
μην αφήνεις τον καημό,
να ασελγεί άλλο πάνω μου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου