Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Αιμορραγώ ξανά...
το παλιό μου τραύμα σε θυμάται.
δίχως φωνές,μουσικές και θαύματα.
χωρίς ελπίδα,δύναμη και αγάπη.
απλά θυμάται...
όλα τα μεσημέρια, που πότιζες
την διψασμένη μου γη,
με φυτοφάρμακο λύπησης...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου