Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Καρδιά τρελή...
περιπλανιέσαι τα απογεύματα,
στα ερημωμένα κοιμητήρια.
εκεί που η ζωή σφάλισε πόρτες.
και χαϊδεύεις βρόμικα μάρμαρα
σε χορταριασμένα μνήματα...
έπειτα, κόβεις ένα γαρίφαλο,
στολίζεις το πέτο σου
και αποχωρείς χαμογελώντας
στη σκέψη πως εσύ έχεις ξεφύγει...
το βράδυ σου σε περιμένει!
καρδιά νεκρή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου