Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Κρεμιέμαι πάνω σε μια άγονη υπόσχεση.
τα μάτια σου πηγές,
που σκορπίζουν το νερό.
διψώ και δεν μ΄ αφήνεις
τα χείλη μου να βρέξω...
με ταχτοποιείς σε ράφι ερημιάς,
κούκλα δίχως μιλιά και σκέψη,
ακίνητη κι αγέλαστη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου