Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Στα τσακίσματα των τραγουδιών σου,
πυρώνουν οι ανάσες.
ταξιδεμένα πλοία τα νυχτέρια μας,
φόβο της επανάληψης δεν γνώρισαν.
δραπέτευσα απ΄ το παραμύθι της συστολής
και έτρεξα σε γνώριμα μονοπάτια,
με μαβιές εικόνες.
πόσα μπορούσα να σου προσφέρω...
πόσα δεν μπόρεσα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου