Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

Πικραμύγδαλο το φιλί σου.
εκεί στην άκρη των χειλιών, κρέμεται λυπημένο
θέλει αφορμή και βάθος.
επανάσταση και ανάσταση.
ίσως το φτιάξω γλυκό κουταλιού απόψε,
να ΄χω αύριο... να κεράσω, τους επίδοξους μνηστήρες.

1 σχόλιο:

  1. Άφησες πικραμύγδαλο
    στην άκρη των χειλιών μου
    το τελευταίο σου φιλί
    αιτία των λυγμών μου.

    Κρέμεται από μια κλωστή
    μα δε θα πέσει κάτω
    θα γίνει σπόρος δυνατός
    να πάω παρακάτω.
    [πάνω σε χώμα αφράτο]

    Αυτό το πικραμύγδαλο
    μ’ έκανε να ξυπνήσω
    απ’ τον καημό ν’ αναστηθώ
    να επαναστατήσω.

    Μ’ αυτό γλυκό του κουταλιού
    σοροπιατό θα φτιάσω
    κι αύριο τους επίδοξους
    μνηστήρες θα κεράσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή