Σφράγισαν οι πεθυμιές μου, σε κουκούλι ευλάβειας...

και γείραν ν αποκοιμηθούν...

όχι μην έρχεσαι...απόκαμαν να σε προσμένουν...

Σε μυστική συνένωση τα λέμε...

σιμώνουν οι πόθοι, μας πνίγουν...

ρωτάω τη χαραυγή,θα σε φέρει?

Έχω ανεβασμένα τα πόδια στο κεφάλι

και παλεύω με τα χέρια να κυκλώσω τη στιγμή...

Άγγιξαν τα δάχτυλα σου φευγαλέα, τα δάχτυλα μου...

μια στιγμή και χάθηκα...

ανάμεσα σε ημερομηνίες, φεγγάρια, αγίους και ανάσες...

αναμμένος φαλλός ή μια απλή άσκηση των δαχτύλων?

μη εισενέγκης με...

Μια ζωγραφιά της προκοπής δεν έκανα

στο χάρτη της ελπίδας μου μουντζούρες

το μέτρημα μου έφερνε θολούρες

και ότι ήτανε να μάθω πάντα ξέχναγα

γονάτισα επάνω στο πηγάδι

στενό κι αυτό κι ο δρόμος που θα ρθεις

εσύ ζητάς ξανά να ερωτευτείς

κι εγώ μέσα στο φως ρίχνω σκοτάδι

το γέλιο με το δάκρυ κάνουν πρόζα

παλαίμαχοι κομπάρσοι θεατές

κρεμάω σαν σακάκι ένα χθες

και μπαίνω στην αγάπη σου φουριόζα...

Τα πάντα γύρω μου με σιωπή φωνάζουν.

φοβάμαι...εσένα, το βουητό της άνοιξης που έρχεται,

το διαχωριστικό των πατρίδων μας...

μισοδαγκώνω την ευτυχία...

Στην άκρη του πρωινού ομίχλη...

βάζω το χέρι στα μάτια να προστατευτώ.

βαραίνω μέσα  μου,

άχνα από σένα....

όλα αλλάζουν με τρομερή ταχύτητα...

τρέιλερ ταινίας στα προσεχώς, ο έρωτάς μας...

γαμώτο! ποιος τοποθέτησε το νέο φεγγάρι σε λάθος θέση?

Σ αυτή τη πόλη που τη ρήμαξε η βροχή,

η καλήμερα σου όαση ελπίδας.

κι αργούν τα χελιδόνια, κι αργεί η άνοιξη,

κι αργεί η θέληση ν αποφασίσει...

και μακραίνει ο δρόμος και κονταίνει η σκέψη

και παραπατάει η καρδιά...

κράτα μου το χέρι, άγνωστη κατεύθυνση...

σ αυτούς που έφυγαν και αιωρούνται,

βοήθησε με να δώσω μια χαρά...

Συγχώρεσε μου, ώρες, μέρες, λόγια, που ντύνονται με εγκατάλειψη...

βυθίζομαι σ ένα σύμπαν που δεν γνωρίζω γεμάτο σκιές.

συνωμότησε με την ευλογία και άγγιξε με...

τα απαραίτητα τα γεύτηκα στη ψυχή σου...

μου αρκούν για να αφαιρέσουν την μνήμη...

Αποστολή της μέρας, εσύ!

και που βρίσκεσαι? που περικυκλώνεις την επιθυμία σου?

υπνωτισμένος υπήκοος που διψά και πεινά για αγάπη...

κι εγώ, ξεκινώ πάλι με έφηβες λέξεις, να σε κατακτήσω...

Ονειρικοί και αλώβητοι απομείναμε...

κλειδωμένοι μέσα σε σκέψεις που δεν ειπώθηκαν...

και οι αχνές επαναστάσεις μας, όλο και κάπου σκαλώνουν.

παραποτάμιος ο έρωτας,

ψάχνει σκιά να ξαπλώσει πάνω της...

Με μια κραυγή απ το φεγγάρι, ξημερώθηκα

περπατώντας όλη νύχτα στο μακριά σου,κουράστηκα...

δεν σε έφτασα ακόμη...

πάψε να με καλείς διαρκώς...

αδειάζει ο ουρανός όταν σε ψάχνω!

Να φεύγει το βλέμμα στην απεραντοσύνη της θάλασσας,

να χάνομαι κι εγώ μέσα σε άυλα χέρια,

σε ψιθυριστά σ αγαπώ,

και σε κλεμμένες αιωνιότητες....

Πως εξαγνίζομαι μ αυτό το κάλεσμα των αισθήσεων...

κι αυτές οι  ξαφνικές υποσχέσεις σου πως όλα θ αλλάξουν...

ανάβω φωτιά και καίγομαι

ανάβεις φωτιά και δημιουργείς

τσακίζεις τις θεωρίες μου στο βράχο της ανοησίας

κάθε φορά και εγώ απλά...λιώνω...

Ξύπνησα πρωί και κοιτάχτηκα στο καθρέφτη θαρρετά...

ήρθε η ώρα να κάνω πράξη τις προφητείες μου!

Στην υγρασία της νύχτας κοιτάζοντας τη παλιά φωτογραφία

φοβάμαι πως πλαταίνει η ανάμνηση μέσα μου...

απώλεια,θραύσματα και πόνος

σε τοποθέτησα σ ένα ταξίδι,σε μια άφθαρτη χροιά στο χρόνο

και βάπτισα το θάνατο συμβολικό...

ξεγελάω και ξεγελιέμαι...

Χάραμα στον εφιάλτη πάλι...

δοκιμασμένη αντοχή,μιζέρια δίχως οίκτο...

και ξυπνάς και κοιμάσαι και το τέρας δίπλα σου εκεί,

αχόρταγο και αδηφάγο, έτοιμο για όλα...

και σηκώνεις το βλέμμα σου στον ουρανό

και ουρανός δεν υπάρχει...

και κατεβάζεις το βλέμμα σου στη γη

και γη δεν υπάρχει...

αιωρείσαι σ ένα αιώνιο τίποτα,

καταριόντας το σύμπαν που δεν σε δέχτηκε...

Κρυφά τη νύχτα μεταμφιέζομαι

γίνομαι αυτό που ζητάς

και πνίγω το αερικό μέσα μου...

από που φυσά τόσο αγριεμένα?

σε ποιά σπηλιά των βουνών χώθηκε η λαιμαργία σου?

καυτή λάβα από ηφαίστειο έγινα για χατήρι σου

και χύνομαι κάθε μεσημέρι...

Έγινα μια κατάρα που υπάρχει μόνο για να καταστρέφει...

βαριά σκιά πάνω στην αγάπη...

δεν υποφέρεται αυτή η ζήση...

γέμισαν οι βιβλιοθήκες μου αναμνήσεις,

άδειασε η καρδιά από συγκινήσεις

Έπεσα χθες μέσα στο πηγάδι του φεγγαριού...

σε φώναξα, με άκουσες...όμως δεν ήρθες!