Σκέψεις και μόνο σκέψεις...από το μέσα μου για το έξω του καθενός που ρίχνει την ματιά του εδώ...
Αντάλλαξες ένα μεγάλο κομμάτι Αγάπης,
με λίγα ψίχουλα επιδερμικής ευχαρίστησης...
νιώθεις περήφανος γι αυτό?
Νοικιάστηκες!
Και μάλιστα με πολύ χαμηλό ενοίκιο...
Στα σεμινάρια ευτυχίας δεν είχες θέση...
έτρεχες κάθε νύχτα στην εθνική, σε δυο τροχούς που γύριζαν τη ζωή σου...
σου χαράκωσα ευχάριστα τη πλάτη όταν το ζήτησες...
πληγή όμως δεν στάθηκε...σημάδι δεν υπάρχει
και έτσι ο ανάδρομος έκανε πάλι το κέφι του!
Πήρα πάλι το κάρβουνο στα χέρια μου,
να ζωγραφίσω τη νέα ζωή
τα χέρια μου όμως που έχουν μάθει στο γυαλί,
απλά την χάραξαν...
Ήρθε, σαν εξώδικη πρόσκληση, να απαιτήσει ουρανό.
Εγώ, λίγα τετραγωνικά γης είχα, τι να δώσω?